Dag 10: Yellowstone, Hayden Valley en Norris

Pfff, alweer een latertje. Hoewel, we waren op tijd op ons nieuwe onderdakadres. We zitten nu in een leuk blokhutje van Hadley's Motel in West Yellowstone. We gingen uit lopen om te eten, wat winkeltjes bekijken en  boodschappen te doen. We zagen de dreigende wolk al hangen toen we het restaurant uit kwamen en toen we daarna de supermarkt uit kwamen ging het dus mis. Een stortbui! We schuilden onder een afdak van een theater en hadden het hartstikke koud. Een man van het theater zei dat we binnen mochten staan, wat we graag deden. Er liepen acteurs in historische kledij de hal in en uit. Via een scherm in de hal zagen we ze dan vervolgens op het toneel terug.
Op een gegeven moment klaarde het wat op en we werden beloond met een mooie regenboog. Nu vlug twee blokken verder naar onze blokhut. Maar op een gegeven moment merken we dat we helemaal verkeerd lopen. We hebben geen idee waar we zijn. We vragen de weg en een man stuurt ons een hele verkeerde kant op. Er zijn nog steeds dreigende wolken en we lopen daar in ons zomerse kloffie... Ik raak bijna in paniek. Opeens zie ik een herkenningspunt en dan weet ik ineens weer de weg. We blijken 4 blokken in het rond te hebben gelopen! Ondertussen is het nu half 9 en moet ik nog aan het verslag beginnen!

Maar nu eerst terug naar ons onderdakadres van afgelopen nacht, waarnaar we gisteravond weer helemaal terug moesten. Je ontkomt er bijna niet aan, hier in Yellowstone, dat je stukken dubbel moet rijden. Na weer een heerlijk ontbijtje van Nancy vanmorgen en een hartelijk afscheid gaan we later dan anders op weg. We rijden terug naar het punt waar we gisteren geëindigd zijn en willen van daaruit de Hayden Valley verkennen. Als we langs Mammoth komen, zien we dat de weg boven de hotsprings nu wel geopend is en besluiten eerst deze te rijden. Korte smalle eenrichtingsweg, maar toch wel even de moeite waard vanwege een mooi terras wat we hier zien.

Na onderweg nog een wat minder belangrijke waterval gezien te hebben langs een andere route, komen we uiteindelijk weer bij het stoppunt van gisteren uit en rijden door naar de Hayden Valley. Mooi glooiend landschap met een meanderende Yellowstone rivier. Natuurlijk een kudde bisons bij de rivier en vlak langs de weg. Zorgt voor oponthoud natuurlijk, maar dat vinden we niet erg. Die bisons blijven indrukwekkend om te zien. Even later, zien we onverwacht een coyote (of zoiets, moet het nog precies uitzoeken) vlak langs de weg. Snel een foto gemaakt! Iets verderop weer oponthoud. Auto's rijden langzaam, dus wij ook... een beer! Die zagen we gisteren ook al, maar we waren te laat met foto's maken. Johan stopt bij een parkeerplaats dichtbij en gaat op berenjacht. Ik niet, heb geen zin om met een stelletje mensen daar langs de kant van de weg te staan en bekijk alvast de modderpotten en borrelende bronnen die hier ook langs de weg zijn. Wat een stank! Maar interessant om te zien. Johan komt terug, heeft een plaatje van de beer kunnen schieten op afstand.

Virginia Cascade

Een coyote gespot

Een beer gespot

We willen verder de vallei door rijden, maar horen van een man dat er wegconstructie verderop is. We besluiten om zo ver mogelijk te rijden en om te keren als het zo ver is. We waren toch al van plan om om te keren aan het eind van de vallei. Zo gezegd, zo gedaan. Aan het eind eten we onze lunch en keren om. Zelfde weg terug richting Norris. We stuiten op een kleine file. Blijkt, dat de beer daar nog steeds langs de weg is. Twee rangers staan het verkeer te regelen en houden de toestroom van mensen op een afstand. Tja, en daar gaan we weer. Auto uit en weer op berenjacht. Ik ga deze keer ook maar mee. Op een gegeven moment dreigt hij de richting van de weg op te komen. Meeste mensen kiezen het hazenpad, wij dus ook...

Bij Norris heb je een heel gebied met modderpotten, bronnen en geisers. Sommige in werking en sommige lang geleden opgehouden. We lopen twee routes. Eentje van 1 km en de ander van 2,5 km. De eerste was de mooiste, maar de tweede ook best interessant. De routes gaan over houten wandelpaden want overal is de grond of te heet of te broos om over te lopen.
De beroemdste hier, de Steam Boat geiser spuit constant zo'n 3-4 meter hoog. Vorig jaar heeft hij zijn laatste eruptie gehad van meer dan 100 meter, na een hele periode van niets. Deze is dus zeer onvoorspelbaar. Verder zien we nog een andere spuiten van zo'n meter of 2-3. Je moet maar net geluk hebben dat je in de buurt bent als er eentje begint. Verder is het overal pruttelen, brullen en grommen geblazen van de diverse geologische verschijnselen.

Na Norris zit onze tijd er voor vandaag weer zo'n beetje op. We hebben nog een kleine 50 km te gaan naar onze volgende overnachtingspunt West Yellowstone. We willen ook daar graag wat rondlopen, hebben boodschappen te doen en vinden dat het ook wel eens tijd wordt voor een wat korter dagje.