Dag 8: Naar Yellowstone

Er zijn zo van die beroemde plaatsen in de wereld, waar je veel over gehoord, gezien of geleerd hebt. En als je er dan uiteindelijk zelf bent, dan is het nauwelijks te geloven dat je er werkelijk staat. Wij hadden dat bijvoorbeeld met de Eiffeltoren, het Rode Plein in Moskou, de piramiden in Egypte, maar ook Monument Valley twee jaar geleden in Arizona. Nu is het de beurt aan Yellowstone. Een paar uurtjes geleden zijn we gearriveerd.

Na een goede nacht slaap gaan we rond acht uur weer op weg. We hebben 450 km te gaan vandaag. Ik schrok toen ik het aantal kilometers in de Tomtom zag staan. Had toch echt het idee dat het minder zou zijn. Maar goed, het zal wel... De route brengt ons natuurlijk weer door Montana's prairielandschap met soms koeien en hier en daar wat landbouw. We hebben de weg weer bijna voor ons alleen. Met een volle tank gaan rijden en bijtanken als dat mogelijk is, is wel aan te raden. Je kunt hier honderden kilometers geen enkele pompstation tegenkomen.

Op een gegeven moment begint het wat heuvelachtiger te worden en meer begroeid. We naderen het Lewis and Clark Forest. Het is genoemd naar Lewis en Clark omdat zij hier als eersten doorheen kwamen tussen 1904 en 1906. We zitten hier al op 1400 m. en de top gaat naar 2900 m., waarna we aan de andere kant weer naar 1400 m. zakken. Hierna zal het 'gewone' prairielandschap weer hervatten. Ik zeg wel 'gewoon', maar die uitgestrektheid kan me geen minuut vervelen.

Langzaam maar zeker krijg ik het idee dat Tomtom zich vergist moet hebben. In Livingston, waar we wat boodschappen halen, geeft hij aan dat we nog 170 km moeten. Ik dacht dat kan nooit, want op de kaart lijkt het een stuk korter. Dan zien we een bord waarin Gardiner aangegeven staat met 54 mijl, tja dat komt beter in de buurt. Een dikke 80 km dus nog... Hmmm, dat scheelt ons een uurtje en we hebben dus toch nog ruim tijd te besteden in Yellowstone. We houden even lunchpauze langs de weg, rijden door Gardiner waar ons B&B is en rijden naar de noordingang van het park, die daar vlakbij is.

Voor vanmiddag hadden we Mammoth Hot Springs gepland. Dit ligt in de noordoosthoek van het park. Ondergronds heet water van de Norris bron komt hier omhoog en vormt kalkterrassen. Met moeite vinden we een plaats om te parkeren, maar dan hebben we er ook eentje die direct begint bij het houten vlonderpad dat over dit gebied is aangelegd. De zwavelgeur is het eerste wat ons opvalt.
Je kunt hier een behoorlijk traject afleggen wat onder- en bovenlangs de terrassen gaat. Duidelijk is te zien, dat het hier en daar is opgehouden te borrelen. Die terrassen zijn helemaal grijs geworden. Ook is te zien dat er nieuwe bronnen beginnen. Een stuk asfalt is afgezet, omdat er zomaar water uit een gaatje komt opborrelen en een eigen koers gaat afleggen. De mooiste terrassen liggen toch echt aan het begin aan de zijkant. Wij hadden ze niet eerder gezien en dat is maar goed ook. Want als we ze als eerste bewonderd hadden, dan was al het andere tegen gevallen.
Er is ook nog een traject dat je per auto kan afleggen. Maar helaas, de weg is afgesloten.

We besluiten om ons Gardiner Guesthouse B&B in Gardiner op te zoeken. Daar Tomtom ons nog steeds een 90 km rondje om Yellowstone wil laten rijden, moeten we het zonder zijn hulp doen. Gelukkig ging dat zonder problemen. We krijgen een allerhartelijkst ontvangst van Nancy, wat een vriendelijke hartelijke vrouw. Ze leidt ons rond, geeft wat informatie en we spreken wat dingen af. De B&B ziet er werkelijk ontzettend gezellig en verzorgd uit. We voelen ons helemaal 'at home'...