Dag 13: Naar Cody

Het is tijd om Yellowstone te verlaten. Raar gevoel, het was een vakantie binnen een vakantie. Veel mooie dingen gezien binnen dit park. Van hoogtepunt naar hoogtepunt zijn we gegaan. Iedere nieuwe bezienswaardigheid was telkens weer indrukwekkend.
We rijden vandaag ons laatste stuk binnen het park dat we nog niet gezien hebben. Het stuk van Grand Thumb naar de East Entrance. Bij Fishing Bridge zien we nog een bison strompelen over de asfaltweg. Het leek voor ons eerst alsof hij in de aanval wou gaan, Maar hij kan zijn linkerachterpoot niet neerzetten. Wat zielig... Hij loopt in de richting van het bezoekerscentrum? Wat zouden ze met hem gaan doen? Afschieten, behandelen, of de natuur zijn gang laten gaan? Ik vrees het ergste en het houdt me best wel bezig.
De weg voert ons grotendeels langs het Yellowstone Lake. Dit meer ligt op een hoogte van 2357 meter, heeft een grillige kustlijn van 200 km lang en is daarmee Amerika's grootste meer op grote hoogte. Langs de westkust is nog wat thermale activiteit. Zou het wateropvlak enkele tientallen centimers lager zijn, dan zouden hier immense stoomexplosies zijn.
Onderweg genieten we van mooie uitzichten en hebben nog een paar keer over een stop. De stops die we inmiddels in dit park hebben gemaakt, zijn niet meer te tellen...

Eenmaal het park uit, rijden we langs een riviertje en verandert langzaam maar zeker het landschap naar kaler, rotsiger, ruwer en roder. We komen langs een stuwmeer en stoppen bij de dam, die een bezoekerscentrum heeft.

Nog een paar kilometers te gaan en we zijn in Cody. In de outskirts of Cody is het rodeocomplex. Daar willen we vanavond nog naar toe. Naast dit complex is het Old Trail Town; een leuk museumpje met bijeengebrachte pioniershuisjes uit de omgeving. Ze worden allemaal beschreven en ze zijn zo goed als allemaal ingericht met originele stukken.
Op een gegeven moment zien we een ratelslang. Brrr ik blijf er graag bij weg, maar Johan maakt er natuurlijk een foto van. Als we later een huisje uitkomen zien we een man de ratelslang met een schop door midden hakken... Uhmm... even niet....

Het volgende punt op onze agenda is het Buffalo Bill Museum, wat de bijnaam is van William Cody en de oprichter van dit stadje. Dit museum bevat 5 musea in een en je kaartje is dan ook 2 dagen geldig. We brengen er vandaag 1,5 uur in door en bezichtigen er vandaag twee van. Het Natural History Museum en Buffalo Bill Museum. De rest is voor morgen.

We zoeken nu eerst ons tweede Bed and Breakfast op; "Salsbury Inn". Het ziet er al direct mooi en gezellig uit. We worden hartelijk begroet door Terri en Sondra, die ons vol vuur rondleidt en ons van alles vertelt over allerhande zaken waar we kunnen gaan eten en wat we kunnen gaan doen.
Onze kamer ziet er netjes en prima uit, hier houden we het wel 2 nachtjes vol...

Een uur voor aanvangstijd arriveren we op de stampede. Om acht uur begint de rodeo met een 'dansje' van 6 dames op paarden. Dan komt het gebed en het volkslied. Voor een keer wel jammer dat ik de woorden niet ken. 

In sneltreinvaart volgt er van alles en nog wat. Jongeren die kalveren vangen, dames en heren die hetzelfde doen, ook in duo's. Het gaat er hierbij om wie het 't snelst kan. Verder het rijden op 'wilde' paarden en stieren. Kortom de hele rataplan.

Kinderen tot twaalf jaar van de tribunes worden uitgenodigd om in de bak te komen. Er komen er een honderd of twee, kan het niet goed schatten. Ze moeten wat gymnastiekoefeningen doen, om los te komen. Dat is wel grappig, want op een gegeven moment moeten ze zelfs op de grond gaan liggen en door de grond rollen... Dan worden twee kalveren losgelaten met vaandels op de rug en dan gaat het erom wie de vaandels het eerst te pakken kan krijgen. Een leuk spektakel.  

We hebben wel foto's gemaakt, maar het gaat allemaal zo snel, de afstand te ver, dat het bijna niet te doen is. Maar een filmpje kan natuurlijk wel... Al met al was de rodeo niet meer of minder dan dat we er van verwachtten. Maar wel leuk om het eens meegemaakt te hebben.