Dag 6: Columbia Falls

Weer grotendeels een reisdag vandaag. We zitten nu in een hostel via AirBNB in Columbia Falls. Een oorpronkelijk huis dat omgebouwd is. Er is een tweepersoons kamer en een kamer met 3 stapelbedden. Twee badkamers, een gemeenschappelijke keuken en woonkamer. Alles sober ingericht, maar voldoende. Wij hebben zelf de tweepersoonskamer en in de andere kamer zitten nu twee meiden uit Texas. Van wat ik er van weet komen er vanavond laat nog vier bij.

Vanmorgen waren we op tijd weer uit de veren. Een reisdag van ruim 400 km. We zoeken de I90 weer op, steken de panhandle van Idaho over en rijden Montana binnen. Bij het passeren van de grens met Montana ging de klok een uur vooruit. We vinden dat niet zo erg, want we zaten toch nog niet op schema met het slapen. We missen vandaag een uur, maar veel stond er toch verder niet op het programma.
Onderweg doen we in Idaho het plaatsje Wallace aan voor een stop. Wallace is een mijnstadje. Lopen er wat rond en houden het daarna voor gezien. Even geen mijntour, dat gaat te lang duren vandaag.



Halverwege verlaten we de snelweg en rijden weer naar het noorden om uiteindelijk in Columbia Falls te belanden. Gaandeweg begon het helemaal bewolkt te worden en kregen we zelfs een spatje regen. We rijden eerst nog een km of 6 door en bezoeken het House of Mistery op een vortex-locatie. Er gebeuren hier dingen die niet te verklaren zijn, zeker in de omgeving van het huis. Heel raar om te zien, dat, wanneer twee mensen van plaats verwisselen er eentje kleiner is geworden, terwijl de bodem toch waterpas is.
In het huis vond ik het niet fijn en Johan helemaal niet. Een enorme druk voelden we op ons hoofd. Maar een bijzondere gewaarwording is het allemaal wel. Na het huis worden we buiten  nog rondgeleid langs andere mysterieuze plaatsen, waar onverklaarbare dingen met de mensen in onze groep uitgehaald worden. Het zien en voelen van je eigen energie bijvoorbeeld, of het rondje wat je om een paal loopt en dan blijkt daarna dat je kleiner geworden bent... Heel apart!

Door het missen van een uur vandaag, is het al snel laat geworden en zoeken we onze overnachtingsplek op. Vreemd, om in zo'n huis te zijn met anderen. De eigenaar woont er zelf niet. De twee meiden hebben er blijkbaar meer ervaring mee, er loopt er eentje gewoon in de onderbroek rond terwijl ze verregende kampeerspullen schoonmaken en opvouwen.

We zitten hier nu vlak voor het Glaciers National Park en morgen zullen we de 'Going to the Sun-road' rijden. Hopelijk schijnt de zon ook, anders zullen we lang moeten rijden...