Dag 14: Cody

Beiden hebben we afgelopen nacht niet zo goed geslapen. Gisteren was het door die rodeo later geworden dan anders. Vannacht nog een tijdje wakker gelegen en vanmorgen werden we al om zes uur gewekt door twee andere mannelijke gasten uit Canada hier in de B&B, die het balkon voor onze kamer verkozen om op te zitten.
Samen met hen en een stel uit Iowa zitten we om acht uur aan de ontbijttafel. Onze gastvrouw heeft voor ieder een fruitsalade klaargezet en daarna krijgen we nog twee aparte gerechtjes voorgeschoteld, waarvan ik de naam niet meer weet. De een heeft te maken met ei en de ander met aardappels en kaas. We doen het rustig aan vandaag, want er staat niet veel op het programma.

Naar het museum waar ik het gisteren over had, gaan we in ieder geval naar toe. We lopen er vervolgens nog rond in het Plains Indian Museum, Whitney Western Art Museum en Cody Firearms Museum, waarvan we de twee laatste van alle musea het minst interessant vinden. We zijn allebei moe en zouden het liefst even een dutje doen op de bank in een rustig hoekje van het Art museum, waar we op neer ploffen... Maar we vermannen ons en drinken een bak koffie in de koffiehoek.
Het is inmiddels middag geworden en we halen nog wat boodschappen bij de Walmart. Drinken, fruit en toetjes voor nu en voor morgen. We zoeken nog naar een nieuwe handbagagetas of rugzak, want het ding dat we nu mee hebben, gaat denk ik het eind van de vakantie niet halen... Maar geen succes. Hopelijk hebben we elders meer geluk.

Wel leuk, omdat het om wapens gaat die in Bonanza gebruikt zijn

We rijden terug naar de B&B, doen het vanmiddag rustig aan. We zijn allebei toch even wat ingekakt na de afgelopen dagen en het weinige slaap van vannacht. Even wat buiten op het balkon zitten, lezen, internetten en de boel laten bezinken en Johan doet een dutje.

Tegen vijven lopen we 3 blocks naar de hoofdstraat, waar we direct bij hotel Irma uitkomen. Hier zal om zes uur een schietpartij beginnen. We lopen door de hoofdstraat en bekijken wat winkeltjes. Johan heeft honger, maar ik niet. Ik voel me de hele dag wat raar in de maag. We besluiten dus om bij een pizzeria pizza-slices te bestellen. Wat ik niet op kan, kan Johan nog eten. Maar ik stop na één hap, dat gaat niet goed komen. Hij eet dus de rest op.

We lopen terug naar hotel Irma; stoelen staan inmiddels opgesteld en die kun je voor 2 dollar huren. Wij gaan er direct achter staan en hebben goed zicht. Het is nog even wachten, maar dan begint er een heleboel gepraat, commercials over locals die dit gebeuren sponsoren (alle opbrengsten, ook die van de stoelen, gaan naar het goede doel) en posters worden verkocht.
Dan natuurlijk weer het volkslied, waarbij we ons weer een outsider voelen en de acteurs worden voorgesteld, waarna de eigenlijke act kan beginnen. We zijn inmiddels 20 minuten verder...
Als de act goed en wel begonnen is, voel ik dat ik nodig moet plassen. Dat heb ik weer! Ik besluit het hotel in te lopen en ga op zoek naar de toiletten. Wanneer ik terug kom, heb ik moeite de draad van het verhaal weer op te pakken en voordat ik het weet is het al afgelopen ook... Er liggen twee doden op de grond. Het heeft amper een kwartier geduurd.

We lopen nog even het Irma hotel binnen. Het is het eerste en dus oudste hotel van Cody en ademt nog helemaal de sfeer van begin 1900. Erg mooi om te zien.
Heb ondertussen toch wel zin in eten gekregen. Maar we besluiten dat we teruglopen naar onze B&B, waar we nog mueslirepen en bananen hebben liggen. Beter even geen zware dingen op mijn maag...