Dag 5: Spokane

Vandaag hebben we een reisdag gehad en zitten nu zo'n 300 km noordelijker, Spokane.

Na eindelijk een nacht behoorlijk slapen, zijn we op tijd wakker. We doen lekker rustig aan en trekken rond een uur of acht de hotelkamerdeur achter ons dicht. Terwijl Johan de koffers in de auto rangschikt, ga ik naar de receptie om onze rekening te betalen. Er komt een bedrag tevoorschijn, wat ik niet herken. Had toch echt het idee dat er op de bevestiging die ik in februari kreeg, iets anders stond. Maar ja, na toch maar betaald te hebben loop ik twijfelachtig naar de auto terug en haal eerst eens mijn reispapieren tevoorschijn. En ja hoor, het scheelt toch zo'n dertig dollar, teveel betaald dus... Terug naar de receptie dus om verhaal te halen. De receptioniste snapt er ook niets van. Ze rekent het helemaal door en kan het verschil ook niet verklaren. Duidelijk is natuurlijk wel, dat ik het bedrag terug moet krijgen. Hoe dat moet, weet ze niet. Er komen twee anderen bij staan, die het ook niet weten. Ze bellen uiteindelijk naar de helpdesk en na veel geharrewar hebben ze het voor elkaar. Over een paar dagen kan ik zien of het geklungel helemaal goed gekomen is, want ook de vouchers lijken niet in mindering gebracht. We zullen zien...

Een half uurtje heeft het mogen duren en uiteindelijk rijden we dan toch weg. De eerste helft van de route rijden we binnendoor. We komen direct in heuvellandschap wat helemaal bedekt is met korenvelden. Kilometers en kilometers strekt het zich uit. Johan is er helemaal van onder de indruk. Nog nooit zoiets gezien. Zo'n simpel iets en toch zo indrukwekkend.

Onderweg doen we Palouse Falls aan. Een smalle waterval in de Snake rivier die van een hoogte van 60 meter terechtkomt in een rond basin. We bekijken het een en ander, maken wat foto's en zijn met 10 minuten weer weg. Er moet eigenlijk 10 dollar betaald worden voor een dagpas bij een zelfhelppunt, maar dat gaan we echt niet doen voor die 10 minuten. Vooral niet omdat de enige dixie die er staat een zwijnenstal is...

We zijn inmiddels nog steeds in heuvelachtig landschap. Het is wat stijler geworden en korenvelden zijn niet meer mogelijk. De oorspronkelijke begroeiing is allemaal prairiegrassen. Zo'n beetje halverwege buigen we de snelweg op en doen de rest naar Spokane over de I90. Naarmate dat we Spokane naderen wordt het weer platter en zien we achter Spokane de hogere bergen verrijzen. Maar goed, dat is voor morgen. Vandaag zijn we in Spokane.

We arriveren om 13:00 bij het Fairbridge Inn Express hotel in Spokane, ook weer via Priceline gescoord. Willen de auto er alvast neer zetten om vervolgens te voet naar downtown te gaan. We melden ons bij de receptie want ik wil graag een plattegrond. De receptioniste zegt dat onze kamer al klaar is en we mogen er direct in. Jippie... De receptioniste zegt dat het veel te ver is om te lopen, maar we doen het toch. Met een kwartier, hooguit 20 minuten staan we in het Riverfront Park en dan ben je downtown al door gelopen...! Downtown heeft het grappige dat de diverse blocks met elkaar verbonden zijn door luchtbruggen. Zo kan er in de winter met hoge sneeuw toch 'rondgewinkeld' worden...

Riverfront Park is een schiereiland in de Spokane River midden in de stad. In de rivier zijn allemaal lage watervallen en stroomversnellingen. Het park is aangelegd ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling in 1974. Er is van alles op het gebied van wat rustiger vermaak. We stappen in de kabelbaan en maken een leuke vlucht over de watervallen. Lopen wat rond, passeren wat bruggen en dat is het dan. Niet echt spectaculair maar leuk genoeg als je er toch bent.
We gaan nog even naar het overdekte winkelcentrum, lopen ook daar wat doelloos rond en versterken de inwendige mens. Het is binnen te koud om er lang te blijven en gaan graag weer naar buiten om lekker in het zonnetje terug naar het hotel te lopen.